Click the Title
Ready for the weekend
China meets Brazil, Cuba...
Japan's Icho wins women's...
Spectacular water ballet...
Chinese Yang Wei wins men's...
American Soni wins women's...
Chinese gymnast Chen wins...
Chinese gymnast He Kexin...
China's twins advance to...
====================================
===========================
អ្នករៀនដើម្បីជាតិ
ហៃកុមារា
ចូរខំនាំគ្នា
រៀនអក្សរសាស្រ្ត
ចូរកុំរត់លេង
ត្រូវនឹកអៀនខ្មាស
ហាត់អានឲ្យច្បាស់
សរសេរឲ្យត្រូវ ។
រៀនសូត្រឲ្យចេះ
អស់អាថ៌ចំណេះ
កុំឲ្យសត្រូវ
ញាំញីលើក្បាល
ចិរកាលតទៅ
នាំឲ្យអាស្រូវ
ថោកដល់ជាតិទៀត ។
រដ្ឋខ្មែរតូចណាស់
ចូរប្រែក្រឡាស់
រិះរេរកស្នៀត
កុំនៅឡែឡ
ខាតពេលបង់សៀត
នាងអើយខំឆ្លៀត
ទាន់នាងនៅក្មេង ។
ចូរនាងជឿថា
រដ្ឋនឹងថ្លៃថ្លា
ដោយសារនាងឯង
ដែលខំស្វាធ្យា
ដើម្បីចាត់ចែង
តាំងផ្ទះសម្បែង
ឲ្យល្អដូចគេ ។
ន. មោ . ក.ខ
ហាត់អានឲ្យល្អ
កុំនៅទំនេរ
ដីសខ្មៅដៃ
ព្យាយាមសរសេរ
កុំចាំគ្រូជេរ
រៀនសោះគេថា ។
កុំដូចមនុស្សខ្វាក់
តាមកែគេញាក់
ឆ្វេងស្ដាំតាមការ
ពួកជនបែបនេះ
មានក្នុងតម្រា
ថានាំអាត្មា
ទៅរកក្ដីទុក្ខ ។
១.២៣.៤
បូកសងតាមក្បួន
គុណចែកតាមមុខ
កុំធ្វេសប្រហែល
ខំឡើងគ្រប់ស្រុក
ទើបរដ្ឋបានសុខ
រស់រានក្សេមក្សាន្ត ។
អនាគតគឺអ្នក
ដូច្នេះត្រូវស្មគ្រ
កុំទំរន់ប្រាណ
នឿយហត់កុំត្អូញ
យកចេះឲ្យបាន
ខ្លួននាងថ្កើងថ្កាន
ពីព្រោះនឿយមុន ។
ខំគូរសំគូរ
អស់ទាំងគំនូរ
ធ្ងន់ស្រាលខំពុន
ចំណេះនេះហើយ
ដែលនាំនូវគុណ
បុណ្យសក្តិទ្រព្យធន
ដល់ជាតិដល់អ្នក ។
ជំនួញជួញប្រែ
ជាតិគេធ្វើតែ
បន្លំលួចលាក់
បិទភ្នែកខ្មែរស៊ី
ព្រោះជាតិខ្មែរខ្វាក់
នាងអើយគួរភ្ញាក់
ខំរុលទៅមុខ ។
រៀនដើម្បីអ្វី
ដើម្បីទឹកដី
ចូរចងចាំទុក
រដ្ឋកម្ពុជា
កេរិ៍ម៉ែឪពុក
សាងបានជាស្រុក
ដោយសារសាច់ឈាម ។
បើជាតិត្រូវការ
នាងកុំសាវ៉ា
ថយក្រោយទីមទាម
ស្ទុះស្មគ្របំរើ
ឲ្យទាន់ពេលភ្លាម
នោះទើបបដល់ពាម
គឺសុខសប្បាយ ។
ទោះរស់ទោះស្លាប់
ស្រីប្រុសប្រញ៉ាប់
ត្រូវបូជាកាយ
ដល់មាតុភូមិ
កុំបីនឿយណាយ
ជីវិតកុំស្ដាយ
ស្ដាយត្រង់តែជាតិ ។
បើសត្រូវជិះជាន់
ព្រួតតកុំគ្រាន់
វាយវាឲ្យឃ្លាត
កុំដេកផ្សងព្រេង
ត្រូវវាយឲ្យព្រាត់
វាយឲ្យខ្ទាយខ្ទាត់
ចាកពីទឹកដី ។
ត្រូវប្ដូរជីវិត
ស្លាប់រស់កុំគិត
ណានាងប្រុសស្រី
រស់នៅខ្ញុំគេ
មិនប្រសើរអី
ស្លាប់ព្រោះបូរី
ជយោស្លាប់ចុះ ។
បើនាងបណ្ដោយ
ដល់ទៅថ្ងៃក្រោយ
គ្មានបញ្ញាឆ្លុះ
ព្រោះខ្ជិលពុំរៀន
គំនិតតុញតុះ
ដល់ដឹងថាខុស
ចាស់ជ្រុលទៅហើយ ។
ពេលកន្លងទៅ
អ្នកនាងស្រែហៅ
ពុំវិលវិញឡើយ
នៅកមេងត្រូវប្រឹង
កុំធ្វើព្រងើយ
នែអ្នកនាងអើយ
មកទៅ ! មកទៅ ! ។
មកទៅសាលា
នាងកណ្ដៀតក្ដារ
ក្រាបលាម៉ែឪ
បបួលមិត្តភក្តិ
កុំគិតកាក់នៅ
ខំរៀនណាពៅ
អ្នកនាងកូនខ្មែរ ។
ម៉ែឪសប្បាយ
ចិត្តលោកខ្វល់ខ្វាយ
ខិតខំធ្វើស្រែ
នាងសង្វាតរៀន
ឲ្យបានពូកែ
កុំយំឡែឡែ
ខ្មាស់ជាតិជិតខាង ។
គុណគ្រូត្រូវស្គាល់
យប់ថ្ងៃនាងគាល់
ផ្ទិតផ្ទង់សំអាង
គឺគ្រូនេះហើយ
ដែលជួយកសាង
វាសនាសំណាង
ឲ្យនាងរាល់គ្នា ។
ចូរនាងចងចាំ
អស់ទាំងបណ្ដាំ
ខាងលើនេះណា
ព្រឹកស្អែកត្រៀមខ្លួន
ចេញចរយាត្រា
ឆ្ពោះទៅសាលា
ខំសិក្សាអឺយ ។
អ្នករៀនដើម្បីជាតិ
| ||
ហៃកុមារា | ចូរខំនាំគ្នា | រៀនអក្សរសាស្រ្ត |
ចូរកុំរត់លេង | ត្រូវនឹកអៀនខ្មាស | ហាត់អានឲ្យច្បាស់ |
| សរសេរឲ្យត្រូវ ។ |
|
រៀនសូត្រឲ្យចេះ | អស់អាថ៌ចំណេះ | កុំឲ្យសត្រូវ |
ញាំញីលើក្បាល | ចិរកាលតទៅ | នាំឲ្យអាស្រូវ |
| ថោកដល់ជាតិទៀត ។ |
|
រដ្ឋខ្មែរតូចណាស់ | ចូរប្រែក្រឡាស់ | រិះរេរកស្នៀត |
កុំនៅឡែឡ | ខាតពេលបង់សៀត | នាងអើយខំឆ្លៀត |
| ទាន់នាងនៅក្មេង ។ |
|
ចូរនាងជឿថា | រដ្ឋនឹងថ្លៃថ្លា | ដោយសារនាងឯង |
ដែលខំស្វាធ្យា | ដើម្បីចាត់ចែង | តាំងផ្ទះសម្បែង |
| ឲ្យល្អដូចគេ ។ |
|
ន. មោ . ក.ខ | ហាត់អានឲ្យល្អ | កុំនៅទំនេរ |
ដីសខ្មៅដៃ | ព្យាយាមសរសេរ | កុំចាំគ្រូជេរ |
| រៀនសោះគេថា ។ |
|
កុំដូចមនុស្សខ្វាក់ | តាមកែគេញាក់ | ឆ្វេងស្ដាំតាមការ |
ពួកជនបែបនេះ | មានក្នុងតម្រា | ថានាំអាត្មា |
| ទៅរកក្ដីទុក្ខ ។ |
|
១.២៣.៤ | បូកសងតាមក្បួន | គុណចែកតាមមុខ |
កុំធ្វេសប្រហែល | ខំឡើងគ្រប់ស្រុក | ទើបរដ្ឋបានសុខ |
| រស់រានក្សេមក្សាន្ត ។ |
|
អនាគតគឺអ្នក | ដូច្នេះត្រូវស្មគ្រ | កុំទំរន់ប្រាណ |
នឿយហត់កុំត្អូញ | យកចេះឲ្យបាន | ខ្លួននាងថ្កើងថ្កាន |
| ពីព្រោះនឿយមុន ។ |
|
ខំគូរសំគូរ | អស់ទាំងគំនូរ | ធ្ងន់ស្រាលខំពុន |
ចំណេះនេះហើយ | ដែលនាំនូវគុណ | បុណ្យសក្តិទ្រព្យធន |
| ដល់ជាតិដល់អ្នក ។ |
|
ជំនួញជួញប្រែ | ជាតិគេធ្វើតែ | បន្លំលួចលាក់ |
បិទភ្នែកខ្មែរស៊ី | ព្រោះជាតិខ្មែរខ្វាក់ | នាងអើយគួរភ្ញាក់ |
| ខំរុលទៅមុខ ។ |
|
រៀនដើម្បីអ្វី | ដើម្បីទឹកដី | ចូរចងចាំទុក |
រដ្ឋកម្ពុជា | កេរិ៍ម៉ែឪពុក | សាងបានជាស្រុក |
| ដោយសារសាច់ឈាម ។ |
|
បើជាតិត្រូវការ | នាងកុំសាវ៉ា | ថយក្រោយទីមទាម |
ស្ទុះស្មគ្របំរើ | ឲ្យទាន់ពេលភ្លាម | នោះទើបបដល់ពាម |
| គឺសុខសប្បាយ ។ |
|
ទោះរស់ទោះស្លាប់ | ស្រីប្រុសប្រញ៉ាប់ | ត្រូវបូជាកាយ |
ដល់មាតុភូមិ | កុំបីនឿយណាយ | ជីវិតកុំស្ដាយ |
| ស្ដាយត្រង់តែជាតិ ។ |
|
បើសត្រូវជិះជាន់ | ព្រួតតកុំគ្រាន់ | វាយវាឲ្យឃ្លាត |
កុំដេកផ្សងព្រេង | ត្រូវវាយឲ្យព្រាត់ | វាយឲ្យខ្ទាយខ្ទាត់ |
| ចាកពីទឹកដី ។ |
|
ត្រូវប្ដូរជីវិត | ស្លាប់រស់កុំគិត | ណានាងប្រុសស្រី |
រស់នៅខ្ញុំគេ | មិនប្រសើរអី | ស្លាប់ព្រោះបូរី |
| ជយោស្លាប់ចុះ ។ |
|
បើនាងបណ្ដោយ | ដល់ទៅថ្ងៃក្រោយ | គ្មានបញ្ញាឆ្លុះ |
ព្រោះខ្ជិលពុំរៀន | គំនិតតុញតុះ | ដល់ដឹងថាខុស |
| ចាស់ជ្រុលទៅហើយ ។ |
|
ពេលកន្លងទៅ | អ្នកនាងស្រែហៅ | ពុំវិលវិញឡើយ |
នៅកមេងត្រូវប្រឹង | កុំធ្វើព្រងើយ | នែអ្នកនាងអើយ |
| មកទៅ ! មកទៅ ! ។ |
|
មកទៅសាលា | នាងកណ្ដៀតក្ដារ | ក្រាបលាម៉ែឪ |
បបួលមិត្តភក្តិ | កុំគិតកាក់នៅ | ខំរៀនណាពៅ |
| អ្នកនាងកូនខ្មែរ ។ |
|
ម៉ែឪសប្បាយ | ចិត្តលោកខ្វល់ខ្វាយ | ខិតខំធ្វើស្រែ |
នាងសង្វាតរៀន | ឲ្យបានពូកែ | កុំយំឡែឡែ |
| ខ្មាស់ជាតិជិតខាង ។ |
|
គុណគ្រូត្រូវស្គាល់ | យប់ថ្ងៃនាងគាល់ | ផ្ទិតផ្ទង់សំអាង |
គឺគ្រូនេះហើយ | ដែលជួយកសាង | វាសនាសំណាង |
| ឲ្យនាងរាល់គ្នា ។ |
|
ចូរនាងចងចាំ | អស់ទាំងបណ្ដាំ | ខាងលើនេះណា |
ព្រឹកស្អែកត្រៀមខ្លួន | ចេញចរយាត្រា | ឆ្ពោះទៅសាលា |
| ខំសិក្សាអឺយ ។ |
|